Slee
Quin wilde gisteren al de hele tijd naar Cars 2 kijken. Toen Quin en Jara in bed lagen, heb ik dus toen maar snel de film gedownload. Ik was met Quin al naar de bioscoop geweest voor Cars 2, maar het leek me toen al een vrij ingewikkelde plot voor de leeftijdsgroep die Cars 1 wel aan kon. Dus legde ik na het pannekoeken eten uit wat een spion was en zette de gisteren gedownloade film op. En als Quin wil kijken, wil Jara dat natuurlijk ook:
Lekker in pyjama naar de televisie kijken, althans, de computer, want televisie heeft deze gekke papa niet.
De film was nog niet op de helft, of er werd al aangebeld: opa kwam slee-en! Maar voordat het zo ver was, werd eerst de letterbak tevoorschijn gehaald. Omdat Quin zo met letters bezig is de laatste tijd. Maar tot onze verbazing legde Jara ook al enkele lettertjes goed op hun plek! Natuurlijk wel puur op vorm, maar toch!
Aap, noot, mies...
Daarna was het tijd om te gaan slee-en. Quin wilde dit keer zijn blauwe plastic zitslee mee. Na even zoeken vonden we naast de moskee een perfecte helling:
Klik met de rechtermuisknop om het flimpje te activeren.
Ook Jaartje sleede dapper. Nadat we ook nogmaals bij het speeltuintje achter het winkelcentrum Kraaiennest waren geweest, was het klaar met de sneeuwpret. Tijd voor een warm kop soep thuis en een video van Bernard de ijsbeer, die weer allemaal domme dingen uithaalt.
Posted at 12:00AM feb 05, 2012 by Zeger Hendrikse in Quin en Jara | Opmerkingen[0]
Pannekoek met kameel
Nog elke ochtend als Quin en Jara bij mij zijn eten ze pannekoeken. Met drie soorten suiker, poedersuiker, basterdsuiker en... kameel. Jawel, kameelsuiker (=kaneelsuiker) 
Jara is vooral gek op basterdsuiker, maar zo nu en dan wisselt ze af met kameel. Quin belegt haar pannekoek dan meestal, want het strooien is ze nog niet machtig. Ze zegt dan vaak wel heel netjes: dank je wel Quin.
Sinds een aantal dagen is na weken van onophoudelijk herfstweer dan toch de winter ingetreden. En hoe! Buiten is het ijzig koud en er ligt zo waar genoeg sneeuw om te slee-en. Omdat er weinig tot geen heuveltjes in de buurt zijn, besluiten we maar naar het speeltuintje achter winkelcentrum Kraaiennest te gaan, waar er tenminste nog enige taluds zijn.
Jara en Quin beklimmen het talud.
Even later vraagt Jara of haar handschoenen uit mogen. Ze zitten helemaal onder het poedersneeuw. Dan komt Jara er opeens achter dat sneeuw koud is, (onw)ijskoud! Als ze even later dan ook nog valt, is het compleet gedaan met de ijspret:
Jara is met blote handen in de sneeuw gevallen. Dat is niet leuk!
Ondertussen weet de wat oudere en dus wijzere Quin prima wat hij moet doen met de ingredienten sneeuw, slee en hellinkjes:
Quin vermaakt zich prima in de sneeuw. De camera van mijn telefoon weet echter niet wat ie van al dat wit moet maken, en maakt er maar blauw van.
Als er even later nog wat andere kinderen aankomen, is het snel gedaan. Quin wil weg. Hij heeft duidelijk geen trek in andere kinderen. Ik trek de kinderen daarop op de slee naar huis. Voor winkelcentrum Kraaiennest poseren we nog even voor een foto in de laagstaande zon:
Helemaal van huis naar Kraaiennest en terug op de slee!
En ja, Quin heeft een flinke pleister onder zijn oog. Als je goed kijkt, zie je zelfs dat hij een blauw oog heeft. Blijkbaar is er een klasgenootje kwaad geworden in de zandbak, en heeft met een schep om zich heen staan slaan uit woede. Quin heeft precies onder zijn oog een klap opgevangen. Dit verhaal wordt nog vervolgd met een gesprek op school...
Na binnen lekker opgewarmd te zijn met Costa Ricaanse soep en lekker op de tablet gespeeld te hebben, was het tijd om te eten. Koken is echt gezellig met Quin en Jara, ze zitten er altijd gezellig bij:
Koken doen we met zijn allen.
Na zo'n dag slee-en is het na het eten tijd om naar bed te gaan. Jara doet bij bijna alles Quin na, zo ook bij het tanden poetsen. Ze tilt precies haar beentje op zoals Quin dat doet!
Jara doet bij bijna alles Quin na, zo ook bij het tanden poetsen. Ze tilt precies haar beentje op zoals Quin dat doet!
Posted at 12:00AM feb 04, 2012 by Zeger Hendrikse in Quin en Jara | Opmerkingen[0]
Schoolfoto
Hoewel het raadsel nog steeds niet opgelost is waarom er in december geen foto bij de boom van Quin was, is er deze maand wel weer een genomen:
Quin in januari 2012.
Posted at 12:00AM jan 31, 2012 by Zeger Hendrikse in Quin | Opmerkingen[0]
Opa op bezoek
Vandaag zou opa 's ochtends al op bezoek komen, dus konden we in bed niet al te lang op de tablet van pappa filmpjes kijken. Na Iggle Piggle was het dus echt de hoogste tijd om op te staan. Eerst maar het cake beslag maken, zodat de cake in de oven kan terwijl we de pannenkoeken bakken. Het wordt een choco cake, en het beslag daarvan blijkt ook niet te versmaden!
Chocobeslag!
En inderdaad, terwijl de pannenkoeken nog verorberd worden, wordt er aangebeld. De kinderen tollen even helemaal van de energie door de kamer heen!
Opa heeft ook cadeautjes gekocht:
Quin helpt zijn zusje overal bij, ook bij het uitpakken...
De hele ochtend regent het met pijpestelen, en de wind is stormachtig. Geen weer om naar buiten te gaan dus. Toch wagen we het er even later op: opa wil namelijk de hobbelzwaan aan zijn zus terug geven, en er moet nog een kistje uit de auto gehaald worden met kinderspullen.
Daarna is het de hoogste tijd om opa rond te leiden in het beruchtste gedeelte van Amsterdam (Zuid-Oost): Kraaiennest.
Quin en opa doen een wedstrijdje verspringen, waarbij de stok als maatstaf dient.
Opa blijkt daarbij nog fitter dan gedacht:
Met die telefoon als fototoestel valt het nog helemaal niet mee een actie foto te maken, maar met een beetje geluk...
Inmiddels is door de harde wind een van de balijnen van de paraplu gebroken. Daardoor kan deze net zo goed als speelgoed gebruikt worden, en Quin en opa gooien hem in de wind, om hem vervolgens hard weg te laten blazen. Allengs breken er steeds meer onderdelen van de paraplu af, tot en met het handvat toe.
Ondertussen zit Jara rustig op een wipkip het een en ander gade te slaan:
Jara laat de mannen maar even hun eigen ding doen.
Thuis aangekomen is Jara stevig in slaap gevallen. Als ze wakker geworden is, is er best wel honger ontstaan. Voor Quin is de choco cake echter een tegenvaller, het beslag bleek een stuk lekkerder. Jara heeft echter geen problemen met de choco cake!
Quin vind de choco cake maar niets, in tegenstelling tot het beslag waarvan deze gemaakt is.
Opa leest een aantal meegenomen boekjes voor. Omdat Quin aandachtig in mijn vroegere boek over (fantasie)ruimteschepen aan het kijken is en vragen stelt, besluit ik mijn tablet er ter verduidelijking bij te halen. En had ik dat maar niet gedaan: de hele avond zijn de kinderen er niet meer van weg te slaan. Eerst wordt er met opa naar schoolfoto's van Quin gekeken, maar daarna willen de kinderen natuurlijk ook nog wat! Dus volgen na Iggle Piggle nog heel wat andere filmpjes... ook van Bernard de polar bear. Deze laatste is trouwens echt grappig, de kinderen moet behoorlijk om hem lachen, en ik zelf ook. Dat is nog eens wat anders dan Teletubbies!
Posted at 12:00AM jan 22, 2012 by Zeger Hendrikse in Quin en Jara | Opmerkingen[0]
Pumi
Vandaag werd het weer eens de hoogste tijd om Quin te knippen. Omdat Jara toch haar luier had vies gemaakt en wel een douche kon gebruiken, greep ik de gelegenheid gelijk aan om Quin en mezelf te knippen. Omdat het wel even zou gaan duren, had ik de verwarming in de badkamer aangezet. Even later viel Quin zijn haar als een schapenvacht naar beneden. Maar daaronder richtte ik een ravage aan! Of het nu kwam door de verwarming of de toestand, ik kreeg het er warm van! Het zag er werkelijk niet meer uit, arm joch!
Gelukkig bleef Quin geduldig en na een aantal verzoeken van mijn kant om nu toch echt eens stil te blijven zitten, kreeg ik de boel weer op orde. Helemaal na het douchen, Quin bleek er toch een prima stoer koppie van gekregen te hebben, al zeg ik het zelf:
Quin voor en na het knippen.
Omdat Quin en Jara tegelijk onder de douche stonden, moest Jara natuurlijk het onderscheid tussen man en vrouw duiden. Piemel had ik inmiddels al van haar gehoord, maar "pumi" was nieuw voor mij
Inmiddels was het al laat geworden. Omdat we van te voren al Costa Ricaanse bonensoep hadden gegeten (frijoles), hielden de kids het nog even uit voordat ik gekookt had. Omdat vooral Jara de laatste keren slecht at, deed ik mijn best om Jara vandaag te laten eten. En niet zonder succes! De pannenkoeken vanmiddag gingen er prima in, de soep vond ze ook lekker, en de ravioli met worteltjes en reuze knakworsten gaven ook geen enkel probleem. En Quin? Ja, die eet altijd al goed, dus ook vandaag!
Wortelen, ravioli en natuurlijk, knakworsten!
Zoals gezegd: Jara was goed aan het eten:
Jara deelt alles in kleine stukjes op, omdat het dan beter afkoelt.
Posted at 12:00AM jan 21, 2012 by Zeger Hendrikse in Quin en Jara | Opmerkingen[0]
Ganzenborden
Vanochtend kwamen Quin en Jara bij het eerste ochtendlicht mijn slaapkamer binnen. Een op zich alleszins redelijke tijd, want in deze donkere winterdagen zal het zo rond een uur of acht geweest zijn, maar het voelde toch nog allejezus vroeg voor mij. Ik besloot Quin te vragen mijn tablet te halen, wat hij maar al te graag deed. Bij het kijken naar Iggle Piggle (Piggle Piggle volgens Jara), familie varken en Micky Mouse werd ik pas goed wakker, totdat de honger ons noopte op te staan.
Gisteren besloot ik met Quin 's ochtends maar eens worstenbroodjes te maken, dus zo gezegd, zo gedaan. Maar het maken bleek leuker dan het eten: ik vond dat ze gisteren veel beter van de pannenkoeken aten dan vandaag van de worstenbroodjes. Dus volgende keer gewoon weer pannenkoeken met basterdsuiker. Vooral Jara eet tegenwoordig 's avonds slecht, maar de pannenkoeken eet ze goed, dus nog een reden om voorlopig niet meer van de succesformule af te wijken.
's Middags gingen we met de metro en trein naar oma toe. Jara viel weer als een blok in slaap in haar karretje, maar Quin keek actief naar buiten. Toen we bij oma aankwamen, moest Jara wel eerst even rustig wakker worden. Maar er bleek zo veel te doen bij oma, dat Jara toch redelijk snel mee wilde doen: zo was er een prinsessenpuzzel, domino's en een spelletje ganzenbord. Eerst deed Quin met oma een potje, maar al snel wilde Jara ook meedoen. En dat ging verrassend goed!
Jara en Quin doen een spelletje ganzenborden. Oma helpt Jara, Quin doet het al helemaal zelf.
Oma had ook een DVD van Maya de Bij. Dat was een enorm succes, en dus kon ik boven Skype op de computer van oma in orde maken. Oma had ravioli voor de kinderen gemaakt, maar omdat er al chocolade en worstenbroodjes aan vooraf gegaan waren, had Jara er niets van gegeten. Quin gelukkig wel, samen met wat hutspot van ons. En voor we het wisten, was het tijd om naar huis te gaan, want morgen beginnen gewoon de scholen weer!
NB: Quin verheugt zich al weer erg op school, de vakantie heeft lang genoeg geduurd. Hij vindt school leuk, maar de BSO (buitenschoolse opvang) niet, zo zegt hij zelf.
Posted at 11:00PM jan 08, 2012 by Zeger Hendrikse in Quin en Jara | Opmerkingen[0]
Servetjes
Vandaag waren Quin en Jara wat later met pannenkoeken eten, omdat er eerst nog een zwembroek voor Quin gepast moest worden. Quin gaat namelijk op de woensdagmiddag voortaan naar zwemles! De honger was dan ook navenant, er werd door Jara en Quin flink gegeten. Leuk is nu ook dat Quin zijn zusje goed helpt bij de pannenkoeken, hij belegt ze met het beleg dat ze wil hebben en rolt de pannenkoek ook voor haar op. Daarna vouwt hij hem dubbel, want zo wil ze het
Na afloop hebben ze dan natuurlijk vieze en vette vingertjes. Dit keer had ik van mijn werk servetjes meegenomen in de vorm van een pilletje in een doordrukstrip, die zich volzuigen met water als je ze op een bordje zet. Dat maakt het handen schoonmaken natuurlijk tot een feest:
Quin laat het servetje opzwellen, terwijl Jara belangstellend toekijkt.
Na het eten is het tijd om de kikker te verschonen:
Ik heb gelezen dat als kinderen zo met het verschonen van knuffels bezig zijn, ze er aan toe zijn om zelf zindelijk te worden. Jara moet er echter nog niets van hebben als je haar op het potje wil zetten.
En terwijl Jara de kikker verschoont, is Quin aandachtig aan het racen op mijn tablet:
Quin is aan het racen.
Als het tijd wordt voor Jara's middagslaapje, besluit ik maar eens naar Ganzenpoort te lopen. Jara valt inderdaad al spoedig in slaap, en Quin vermaakt zich uitstekend met zijn loopfietsje tijdens de lange wandeling er naartoe (nou ja, lang, 1 metro station). We bezoeken de markt en ik trakteer Quin op een (deel van een) uitstekende bara. Na twee hapjes begint de peper echter zijn werk te doen, dus Quin laat de bara verder aan mij over 
Eenmaal thuis gekomen wordt Jara wel wakker van het feit dat het karretje niet meer rijdt, maar als ze bij mij op schoot zit om wakker te worden, gebeurt het tegenovergestelde: ze valt weer in slaap! Zo wordt het pas half vier als ze weer wakker wordt, en dus gaan de kinderen wat later naar bed. Als oma belt om ons uit te nodigen voor morgen, zijn ze nog net hun tanden aan het poetsen. Morgen naar oma dus!
Posted at 09:48PM jan 07, 2012 by Zeger Hendrikse in Quin en Jara | Opmerkingen[0]
Naar Nemo
Zoals ik in november schreef, leek het me een goed idee om met Quin eens naar Nemo te gaan, en dus had ik besloten voor mezelf als verjaardagscadeau Quin vandaag mee te nemen naar het wetenschapsmuseum.
Omdat Nemo net even te ver lopen is van het Centraal Station vandaan, besloot ik Quin mee te nemen achterop de fiets. Met een ge-improviseerd gekinderzitje bestaande uit een fietstas voor de beentjes en een plastic zak met een oude doek erin als zitvlak fietse ik dus 's ochtends met Quin achterop door Amsterdam centrum. Met de wind mee en de voeten goed op de pedalen, had ik de vaart er flink in, maar dat deerde Quin niet. Het was voor hem duidelijk een nieuwe ervaring, maar niet eng. Alleen op de terugweg toen ik tot aan de trap naar beneden reed, twijfelde hij of ik wel zou stoppen of gewoon op de fiets de trap zou nemen
Eenmaal in het museum aangekomen stond bij de ingang, naar later bleek, gelijk de hoofdattractie: een soort raket die een luchtstroom uitblies waarop een bal bleef dansen.
Quins favoriete attractie.
De raket kon zelfs heen en weer bewogen worden, waarbij de bal dan gewoon in de luchtstroom bleef dansen, mits de raket niet te wild geduwd werd uiteraard. Als de bal wel viel, kon hij eenvoudig gewoon weer in de luchtstroom gegooid worden.
Quin experimenteert.
Om 12.15 begon de sessie "kleuters aan zet", waarvoor ik ons al een week geleden aangemeld had. Het thema was schaduwen. Hoewel het heel erg leuk gedaan was, kreeg ik toch het idee dat het Quin zijn onderwerp niet helemaal was.
De kinderen krijgen het fenomeen schaduw uitgelegd.
Na afloop mochten de kinderen met figuurtjes zelf schaduwschilderijen maken. Ook kon je een schaduw van jezelf op een doek projecteren. Het viel me bij de schaduw van Quins hoofd wel meteen op dat de vorm van die oortjes me wel heel erg bekend voorkwamen
Natuurlijk blijven experimenten waarbij gedraaid kan worden onverminderd populair.
Bij deze opstelling kan een visceuze vloeistof in beweging gezet worden, waarbij chaotische patronen onstaan.
Ook kon er heerlijk met reuze zeepbellen ge-experimenteerd worden:
Quin maakt reuze zeepbellen.
Alles over ruimte en planeten interesseert Quin echter het meest. Op een gegeven moment vroeg Quin me zelfs waar de telescopen stonden. Helaas waren er (natuurlijk) geen telescopen bij Nemo, dus zocht ik iets vergelijkbaars. Er waren wel microscopen, maar helaas was het microscooplab dicht. De man die er toch aanwezig was, wilde ons wel helpen, maar de miscroscoop bleek toch te abstract voor Quin. Ik verklaarde dat Quin eigenlijk het meest ge-interesseerd is in sterren en planeten, waarna de man ons verwees naar de sterrenkunde afdeling. Deze vond ik zelf zwaar tegenvallen, alleen was er een monitor waar je korte filmpjes kon zien en beluisteren over ... ruimte telescopen!
Quin kijkt naar filmpjes over ruimte telescopen.
Toch had ik gehoopt dat in deze tijd waarin juist de Nederlandse astronoom Andre Kuipers in de ruimte zit, er iets meer aandacht ervoor was geweest. Gelukkig hing er in de aankomsthal wel een mobiel met de zon en planeten, die we lekker konden bestuderen.
Als laatste bezochten we een voorstelling van een kettingreactie. Dit was echt een bond spectakel van vallende en ontploffende dingen, die elkaar in gang zetten, waarbij uiteindelijk een raket de lucht in ging. Dit was een mooi einde van een lange dag. Op de weg terug bleken we zelfs helemaal niet gegeten te hebben, dus kocht ik voor ons beiden een zakje banenenchips bij een tentje waar het echt heerlijk rook volgens Quin.
Quin stilt de ergste honger met bananenchips.
Posted at 12:00AM dec 31, 2011 by Zeger Hendrikse in Quin | Opmerkingen[0]
Tomaatje en oma Dia
Vandaag op eerste kerstdag werden we door tante Maartje uitgenodigd. Jara kent tante Maartje inmiddels goed, en zegt dan "tomaatje" Met oma Aida die dan ook altijd komt (of vice versa) krijg je dan "tomaatje en oma Dia"
Op de gallerij hebben de buren afgelopen week aan het eind een tijger geplaatst. Ik schrok me 's ochtends werkelijk dood toen ik dat ding voor het eerst zag, zo levensecht! Jara en Quin hadden hetzelfde, maar toen ik zei dat het gewoon een pluche tijger was, wilden ze dat wel eens van dichtbij bekijken:
Nee, niets aan de hand, de tijger is maar van pluche. Het is een "neppe tijger", zoals Quin zegt.
Bij tante Maartje waren er al weer cadeautjes!
Cadeautjes bij tante Maartje.
Jara was na de trein- en metroreis net wakker geworden, en moest weer helemaal acclimatiseren. Zo erg acclimatiseren zelfs, dat ze haar cadeautje niet eens uit wilde pakken! Ze wilde alleen maar bij pappa zitten.
Jara kijkt een beetje versuft naar haar cadeautje.
Quin had een pak met stempels gekregen met alle letters van het alfabet. Hij begon gelijk zijn eigen naam en die van zijn zusje te stempelen.
Even later kwam oma ook, en die had een prachtig berenboek meegenomen. Die moest natuurlijk voorgelezen worden:
Oma leest voor uit het grote berenboek. Jara is nog steeds niet helemaal bekomen van haar slaapje en wil alleen maar bij pappa zitten.
Posted at 12:00AM dec 25, 2011 by Zeger Hendrikse in Quin en Jara | Opmerkingen[0]
Op zaterdag voor kerst
Na weken met regen, wind, grijs en duisternis, was het vandaag zo maar een mooie dag. Dus gingen we er in de middag lekker op uit, hetgeen mij ook goed uitkwam, omdat ik nog wat booschappen moest doen in de Amsterdamse Poort.
Jara wordt al een echt meisje.
Hoewel Jara aanvankelijk goed begon met het lopen, wilde ze al snel weer in haar karretje gaan zitten. Even later bleek waarom: ze viel al spoedig in slaap, ze was dus hard aan haar middagslaapje toe.
Jara wordt langzaam wakker. Ze houdt nog een churros vast die we zojuist gekocht hadden.
Toen Jara eenmaal wakker werd, hadden Quin en ik er al een heel tour opzitten door de Amsterdamse Poort. Eigenlijk waren we al weer op weg terug naar huis. Quin had bijhoorlijk op zijn loopfietsje gekard, en had wel trek gekregen. Dus gingen we bij een Churros tent (er was kerstmarkt) een zakje halen. Jara kon maar moeilijk wakker worden, want de churros waar ze normaal zo gek op is, ging er maar langzaam aan in.
Na het eten was het tijd om beneden in de kelder sterretjes te branden. Quin vindt dat natuurlijk fantastisch:
Quin steekt net een nieuwe met behulp van de oude aan.
Jara wilde er echter geen een vasthouden, zelfs niet na herhaaldelijk vragen van mijn kant.
Jara kijkt liever toe.
's Avonds voor het slapen gaan hebben we op mijn tab nog even klokhuis gekeken. Het ging over sterren en planeten. Quin vond het maar reuze interessant allemaal. Het is maar goed dat we aanstaande zaterdag naar Nemo gaan!
Posted at 11:38PM dec 24, 2011 by Zeger Hendrikse in Quin en Jara | Opmerkingen[0]
