maandag apr 05, 2010

Paasontbijt

Vandaag in het weekend nu eens geen pannenkoeken, maar een heus paasontbijt!

Paasontbijt
Een groots paasontbijt!

zondag feb 07, 2010

Nieuwe motor

Toen ik eind december mijn KTM wegbracht voor reparatie, zag ik in de showroom een blauwe Kawasaki ZZR-600 staan. Omdat ik vroeger precies zo'n motor gehad heb (een rode weliswaar), speelde herinneringen aan die fiets en die tijd me weer heftig parten. Mooie motor, mooie tijden. Na wat terloopse blikken ben ik aanvankelijk nonchalant de zaak uitgelopen: niet nodig, verleden is verleden, gevaarlijk ding, etc.

Maar toen ik mijn motor na de reparatie ging ophalen, kon ik mijn ogen toch niet afhouden van de ZZR. Na nog een paar weken dubben, was ik nog steeds onrustig, en na wat praten met andere mensen toch de knoop doorgehakt: gewoon doen! En daar staat hij dus nu sinds gisteren, mijn gloednieuwe (tweedehandse) motor.

Mijn blauwe ZZR-600
Mijn nieuwe motor, de laatste lichting van het "oude" model (2005). Veel mooier dan het nieuwste model, wat mij betreft!

Jammer dat het weer nog zo slecht is, want ik kan niet wachten er lekker op te rijden. Nog een fotootje dan:

Mijn blauwe ZZR-600
Klaar om op te stappen...

Onze buurjongen van 13 is er in elk geval ook helemaal weg van ;-).

zondag jan 10, 2010

Foto

Met zijn drieën op de foto:

Joan, Quin, Jara
Joan, Quin en Jara.

maandag feb 02, 2009

Nieuwe spulletjes

Vandaag was dan de grote dag daar. Al maanden lopen tobben of ik in de huidige economische situatie die nieuwe (digitale) piano wel moest aanschaffen. Al maanden reviews lezen op Internet, en zelfs een reis naar Heerlen (muziekhuis Dera) om daar eens dit instrument uit te proberen. Dat laatste was natuurlijk desastreus, want eenmaal achter het instrument vandaan, kon ik me moeilijk meer een leven zonder voorstellen.

Ter achtergrond informatie: ik heb zo'n twintig jaar geleden het toenmalige (digitale) topmodel van Kawai aangeschaft, en er tot op de dag van vandaag heel veel plezier aan beleefd. Ik noem het dan ook niet voor niets mijn beste aanschaf ooit. Maar in twintig jaar is de techniek toch behoorlijk voortgeschreden, ook op het gebied van digitale piano's. Kijk maar eens naar het volgende plaatje:

Kawai CA 111
Dat is toch geen digitale piano? Jawel hoor, kijk maar naar het "laatje" rechts onder het toetsenbord.

De toetsen zijn van echt hout, en de aanslag gaat met behulp van echte hamertjes. Ook het geluid is echt geweldig, onder meer vanwege het echte klankbord dat vooral in de lage registers goed meeresoneert:

Kawai CA 111
Het klankbord zorgt voor een zeer natuurlijke klank en maakt deze digitale piano tot een echt "sprekend" instrument.

Waarom dan geen echte piano, zul je je misschien afvragen. Omdat in de in mijn ogen huidige krankzinnige Nederlandse huizenmarkt een vrijstaande woning niet meer te betalen is (zie ook www.huizenhype.nl), wonen we in een rijtjeshuis, en een akoestische piano hoor je dan zo'n beetje door het hele blok heen. Dat studeert niet echt lekker, en 's avonds spelen is dan sowieso geen optie, vandaar.

Bovenstaande keuze benadert de ideale situatie dus het meest.

's Ochtends om acht uur stond de vrachtwagen al voor de deur. De piano stond nog helemaal in het karton: hij was direct uit de fabriek hierheen gebracht! In de woonkamer was inmiddels plaatsgemaakt, en binnen no-time stond de Kawai op zijn plek. Geduld om het bijbehorende bankje in elkaar te zetten had ik niet meer: ik pakte de dichtstbijzijnde stoel en genoot met volle teugen van mijn nieuwe aanwinst.

Even later werd ik echter opgeschrikt door de post: mijn nieuwe smartphone, de Google G1, arriveerde. Ik had voor mijn verjaardag van mijn vader wat centjes gehad, en ik had steeds maar geen idee wat ik nog meer zou willen kopen, totdat ik las over deze smartphone. Echt een gadget voor mij, met een op Linux gebaseerd operating systeem, en een volledig open platform waarvoor inmiddels vele applicaties beschikbaar zijn.

Google G1
Mijn nieuwe smartphone. Een oud collega van de ING (Martin Koel) ontwikkelde hiervoor overigens een winnende applicatie: metermaid.

Ik voelde me vandaag dus werkelijk als een kind op zijn verjaardag. Het enige minpuntje was dus een zieke Quin...

zondag jan 11, 2009

Schaatsen op het Gein

Het vriest al weken, maar op het ijs gestaan heb ik nog niet. Of had ik nog niet. Vreselijk die kou. Ik snap gewoon niet waarom al die mensen zo staan te juichen wanneer het weerbericht voorspelt dat het nog strenger gaat vriezen dan het al doet. Of snapte ik niet. Vandaag bond ik toch maar eens de schaatsen onder. Quin en Joan keken toe hoe ik vrij stuntelig vrijwel direct op mijn bek ging.

Na wat verder geklungel op de kleine slootjes hier achter het huis, vroeg ik me werkelijk af hoe ik vroeger nu ooit tochten gemaakt kon hebben. Schaatsen verleer je nooit, amehoela.

Ik besloot maar eens wat de drukte op te zoeken. Joan had immers gezegd dat in het natuurgebied achter ons huis het een drukte van jewelste was. Voordat ik daar aankwam, zag ik echter al mensen schaatsen op de vaart richting Abcoude. Ik bond mijn schaatsen onder, en mijn enkels die eerst alle kanten opgeknakt waren, bleken opeens een stuk stabieler. Ik kon zo waar wat slagen maken! Voor ik het wist, was ik aan het einde van de vaart.

Iets verder kijkend zag ik achter de dijk mensen gebogen voorbij flitsen. Klunend begaf ik me naar het water dat later het Gein bleek te zijn. Eerst maar eens tegen de wind in. Zo waar hervatte ik bijkans mijn vroegere slag, en schaatste ik richting Abcoude. Onderweg tijdens een kleine pauze kwam ik nog een man tegen, geboren in een molen in de Bijlmer in 1929! Stoere oerhollandse vent, die nog verdomd hard schaatste. Een oerhollandse man bezig in een oerhollands landschap met een oerhollandse sport. Het kostte me moeite, maar zelfs ik moest toegeven dat dit wat had. Met nog meer moeite gaf ik aan mezelf toe dat ik genoot.

Eenmaal terug bij de schoenen was ik wel moe. Ik zal er zo'n 10 kilometer op hebben gehad. Had ik echter een week eerder het ijs op gegaan, had ik nu ongetwijfeld makkelijk nog een keer op en neer gekund! 

Helaas, ik had geen camera bij me. Joan ook niet. Dus geen foto's. Jammer, want de omgeving van het Gein is erg mooi. De tafereeltjes waren precies  zoals je op schilderijen van de oude meersters ziet, en/of op van die oude foto's: mensen die hun kinderen voortduwen op slee-achige voertuigen, gewikkeld in geblokte dekens. Dan maar een foto van iemand anders plaatsen:

Schaatsen op het Gein
Schaatsen op het Gein. Foto overgenomen van deze pagina.

Morgen schijnt het ook nog te vriezen. Als de schade die ik vandaag aan mijn spieren toegebracht heb voldoende hersteld is, sluit ik het niet uit dat ik nog een keer de schaatsen onder bind.

maandag sep 08, 2008

Wall Arch collapses

Zoals de meesten inmiddels wel bekend is, ben  ik een enthousiast en frequent bezoeker van het Zuid-Westen van de Verenigde Staten. Net iets meer dan een jaar terug was ik er nog, en bracht er voor de tweede maal een bezoek aan Arches National Park. Mijn geliefde Arches National Park.

Om af en toe bij weg te dromen heb ik me dan ook geabonneerd op de maandelijkse nieuwsbrief van de Canyonlands Natural History Association. En wat las ik vandaag? Wall Arch is ingestort!

Wall Arch
Wall Arch zoals deze door mij gefotografeerd werd op 10 Augustus 2007.

Helaas is dit verlies gewoon een gevolg van natuurlijk erosie:

Wall Arch, located along the popular Devils Garden Trail at Arches National Park collapsed sometime during the night of August 4, 2008. Rock continued to fall from the arms of the remaining portion of the arch necessitating the closure of the Devils Garden Trail just beyond Landscape Arch. On August 7, 2008, representatives from both the National Park Service Geologic Resources Division and the Utah Geological Survey visited the site and noted obvious stress fractures in the remaining formation. Rock debris completely blocked this section of the trail. The trail has been rerouted and was opened on August 26th. First reported and named by Lewis T. McKinney in 1948, Wall Arch was a free standing arch in the Slickrock member of the Entrada sandstone. The opening beneath the span was 71-feet wide and 33-1/2 feet high. It ranked 12th in size among the over 2,000 known arches in the park. All arches are but temporary features and all will eventually succumb to the forces of gravity and erosion. While the geologic forces that created the arches are still very much underway, in human terms it's rare to observe such dramatic changes. No one has reported observing the arch collapse and there were no visitor injuries.

Desalniettemin een groot verlies. Één troost, ik heb Wall Arch nog mogen meemaken!

donderdag aug 14, 2008

Zo maar een foto

Sinds wij verhuisd zijn en een tuin op het westen hebben, hebben we vaak een vrije en mooie view op de zonsondergang. Zo kan het dan soms zo maar voorkomen dat ik in het lelijke Nederland een mooie foto kan schieten!

Zonsondergang
Zonsondergang gezien vanuit onze achtertuin.

zaterdag feb 02, 2008

Nieuwe camera

De nieuwe camera is gearriveerd uit de USA! Het is een Canon EOS 400D geworden, de opvolger van mijn vorige. En waarom? Omdat ik alle spullen, lenzen, opladers, geheugenkaarten en batterijen nog gewoon kan gebruiken. En, ik ben er hartstikke tevreden mee!

Canon EOS 400D
De nieuwe Canon EOS 400D

donderdag jul 05, 2007

Voorbereidingen IJsland 3

Gisteren zijn er weer twee essentiële items aangeschaft ter voorbereiding op de trip naar IJsland. Ten eerste is er nu dan toch eindelijk ook een filmcamera. Eindelijk, want wat hebben we lang getobt. Zo lang, dat we Quins eerste kruipbewegingen al niet meer hebben kunnen vastleggen op film (wel foto's natuurlijk). Toen we eindelijk besloten hadden, was onze keuze voor de IJsland trip niet meer leverbaar. Op aanraden van de winkel hebben we toen "maar" voor de iets duurdere Sony DCR-SR190 besloten:

Nu hij er is, zijn we er beiden toch wel erg blij mee. In tegenstelling tot onze eerste keuze, brandt deze filmcamera niet rechtstreeks op DVD, maar op de interne 40 Gig harde schijf. Toch wel handig, want nu hebben we al even wat kunnen spelen, en deze probeersels gelijk kunnen weggooien.

Verder heb ik een additioneel klein goed reisgidsje over IJsland op de kop weten te tikken (naast de Lonely Planet "Scandinavian Europe" die we al hadden): Iceland, Compact Guide, published by Insight.

In dit boekje staan tenminste goede plaatjes van waar wat te zien is, gecombineerd met allerlei handige tips over eten, onderdak en zo meer. Nu alleen nog maar inpakken en wegwezen, krijg ik het gevoel...

donderdag jun 28, 2007

Voorbereidingen IJsland 1

Vandaag is er dan ook een hele fatsoenlijke telelens voor mijn camera bijgekomen, een Canon EF 70-300mm f/4-5.6 IS USM Lens:

Met deze lens heb ik dus een 300/18 voudige zoom (ongeveer 16 maal optisch!), met een snelle stille auto-focus (USM) en beeldstabilisatie (IS). Ik heb hem natuurlijk al wat uitgeprobeerd. Wat een prachtig speelgoed. Aan de apparatuur zal het in elk geval niet meer liggen voor wat mooie foto's uit IJsland betreft.